مادر = اوج همه چیز (عشق ، مهربانی ، ایثار ، ....) آخه مگه میشه درباره این واژه به این سادگی مطلب نوشت .این کار مثل اینه که به آدم بگن واژه بی نهایت را تعریف کن. مادر هستی وجوده ، مادر عشقه ، خورشید روز، ماه شب ، فرشته ای که در عین دیدن نمی بینیمش ، یه روز یه پیری بهم گفت دلت  میخواست یکی از اون فرشته های آسمونی خدا رو می دیدی گفتم خیلی گفت یه نگاه به پشت سرت بندازی یکیشون می بینی منم بی اختیار نگاه کردم خودتون می تونید حدس بزنید اون کی بود (مادرم) در ضمن اون پیری که این حرف بهم زد پدر بزرگم بود.من خیلی به مخم فشار آوردم که ببینم میتونم چیز دیگه ای راجع به مادر بنویسم دیدم بهتره به جای نوشتن یه عکس بهتون نشون بدم که خودش خیلی حرف داره باسه گفتن .....

با تشکر از دوستی که این مطلب بهم گوشزد کرد .

 وقتی کتابهای تاریخ دوره راهنمایی یا دبیرستان می خوندم به این فکر میکردم که دوره های گذشته یا بهتر بگم زمان در گذشته چه زود تموم می شده مثلاً سلسله قاجار رفت پهلوی جاش گرفت پهلوی رفت این نظام سرکار اومد خلاصه منظورم اینه که سالها چه زود به پایان می رسیدن حالا می فهمم که آره بدم فکر نمی کردم تو یه چشم بهم زدن سه چهار سال اینو برق وباد گذشت بزودی ما هم جزیی از تاریخ می شیم و یکی دیگه همین فکر درباره ما میکنه خلاصه مطلب اینه که تا چشم روهم بزاری می بینی ای داد بیداد پیر شدیم رفت پی کارش پس چه بهتر که از سال به سال عمرمون یا نه از روز به روز عمرمون به بهترین نحو ممکنه بگذرونیم با عوض شدن سال ماهم یه تکونی به خودمون بدیم اگه خوبیم خوب بمونیم اگه بدیم بدتر نشیم . در آخر بهتون بگم که ما آدمها عمر جاویدان نداریم هر لحظه ممکنه شیشه عمرمون بیفته و....به خودمون بیام که داره میشه

               سال نو مبارک